Aan Lenny

In de namiddag van 23 maart, op de 78ste verjaardag van zijn voorbeeldig leven, stopte het hart van Leonard Weinglass met kloppen.

Hij had een vreselijke ziekte, die sinds januari een kritische en zeer pijnlijke fase was ingegaan. Toch heeft dit hem niet één ogenblik van zijn werk afgehouden. Tijdens zijn laatste maanden heeft hij zich met hart en ziel aan de voorbereiding en voorlegging van het ‘Habeas Corpus’ van Gerardo Hernández Nordelo en Antonio Guerrero gewijd. Dat terwijl hij op een heldhaftige manier streed tegen zijn ziekte en de fysische pijnen die ermee gepaard gingen. Tegelijk bleef hij bezig met de zaak van de andere kameraden.

Net voordat hij in het ziekenhuis opgenomen werd voor een spoedoperatie, heeft hij de laatste stappen ondernomen voor het Beroep van Gerardo en Antonio. Hij vertrouwde de collega’s advocaten toe wat zij moesten doen, terwijl hij opgenomen was. Pas daarna accepteerde hij om zich om zichzelf te bekommeren.

En zo is het steeds geweest. Al op heel jonge leeftijd ging hij werken op het kantoor, dat onder de leiding van Victor Rabinowitz en Leonard Boudin, ontelbare rechtszaken voor de vakbonden, burgerlijke vrijheden en rechtvaardigheid in de V.S. gevoerd heeft. Sinds hij zich had laten opmerken met zijn briljante verdediging van de Acht van Chichago in 1968, startte Lenny een ononderbroken en bewonderenswaardige carrière. Hij werkte mee aan de rechtszaken van Jane Fonda, Daniel Ellsberg en de “Pentagon Papers”, Angela Davis, Mumia Abu Jamal, Amy Carter, Kathy Boudin en vele anderen tot en met de zaak van de vijf antiterroristische Cubanen en recentelijk nog zijn samenwerking met de verdediging van Julian Assange, de stichter van Wikileaks. We kunnen de strijdgeschiedenis van het Noord-Amerikaanse volk niet schrijven, zonder op elke pagina de naam Leonard Weinglass te vermelden.

Daarom betuigen wij hem vandaag en voor altijd, onze dankbaarheid en hulde.

Het verlies van Lenny is een zware klap voor Gerardo, Ramón, Antonio, Fernando en René. Hij was hun beste en onvermoeibaarste verdediger. Hij wijdde al zijn energie en talent aan deze zaak. Hij streed voor hen tot het einde, midden zijn pijn en doodsstrijd, tot aan zijn laatste adem.

De strijd voor de vrijheid van onze kameraden moet verder gezet worden, vanaf nu, zonder Lenny, in nog moeilijkere omstandigheden. We hernieuwen ons engagement om verder te strijden totdat ze alle vijf hun vrijheid terug hebben. Laten we dit doen zonder onderbreking noch rust. Dit is het minste wat we kunnen beloven aan de onvermoeibare strijder, de onbaatzuchtige en heldere vechter, die onze geliefde vriend Leonard Weinglass steeds was.

Len Weinglass samen met Geoffrey Bottoms

vert: Isabelle Vanbrabant

* de auteur is voorzitter van het Cubaans parlement