Communistische partijen steunen de Cuban Five

Van 4 tot 6 december 2010 ging in Zuid-Afrika, in Tshwane (de grote gemeente waarbinnen Pretoria ligt) de 12° Internationale Bijeenkomst door van Communistische en Arbeiders Partijen. Als thema: de crisis en de taken die er voor communisten uit voortvloeien. De Zuid Afrikaanse Communistische Partij (SACP) organiseerde op zaterdagavond 5 december een solidariteitsavond met de Cuban Five, in de gemeentelijke feestzaal van Johannesburg.

Een gelegenheid voor alle aanwezige communistische en arbeiderspartijen (49) om de eis van vrijlating van de Vijf samen in de verf te zetten. Naast die afgevaardigden namen een 200-tal Zuid-Afrikanen, meestal jongeren, aan de meeting deel. De Voorzitter van de World Federation of Democratic Youth – de Portugees Tiago Vieira nam er het woord, net als Chris Mathlako, lid van het Politiek Bureau en verantwoordelijke voor de internationale relaties van de SACP, en de Cubaanse vertegenwoordiger op de Internationale Bijeenkomst, Julio Garmendia. Op een enorme poster ondertekenden alle internationale vertegenwoordigers een eigen, korte solidariteitsboodschap met de Vijf.

Daags nadien tekende Blade Nzimande, de algemene secretaris van de SACP, ook zelf de poster bij de opening van de sluitingssessie van de Internationale Bijeenkomst, in aanwezigheid van Zuid Afrikaanse media – en overhandigde de poster aan de Cubaanse afgevaardigde.

Dat de Zuid-Afrikaanse KP zo’n initiatief nam kan niet verwonderen. Cuba speelde een enorm belangrijke rol in het neerhalen van de apartheid in Zuid-Afrika. In de jaren 80 drong het Zuid-Afrikaanse leger namelijk geregeld diep op Angolees gebied door, zogezegd om er trainingskampen uit te schakelen van de SWAPO, de bevrijdingsbeweging van het door Pretoria bezette Namibië. Vele duizenden soldaten van het ANC (African National Congress, de bevrijdingsbeweging van Zuid Afrika) vochten toen samen met de Angolese troepen tegen de Zuid-Afrikaanse apartheidstroepen.

Maar heel die tijd werkten ook om en bij de 300.000 Cubanen in Angola. Onder hen vele tienduizenden soldaten. Toen in maart 1988 de stad Cuito Cuanavale in Zuid Angola in de tang werd genomen door het Zuid-Afrikaanse leger, kon een enorme tegenaanval van Angolese troepen, ANC-soldaten en vooral 30.000 Cubaanse soldaten die tang doorbreken en het Zuid Afrikaanse leger een enorme nederlaag bezorgen. Het betekende een beslissend keerpunt. Fidel Castro zei toen: “De geschiedenis van Afrika zal voortaan opgedeeld worden in voor en na Cuito Cuanavale”. In 1989 kondigde de Zuid Afrikaanse president De Klerk de komende afschaffing van de apartheidswetten af, in 1990 kwam Nelson Mandela vrij.