Cuba en de millenniumdoelstellingen: een kwestie van politieke wil

Op de Millenniumtop in New York tekent ook Cuba present. De Cubaanse regering is kritisch over de millenniumdoelstellingen, maar tegelijk kan het Caraïbisch eiland zelf een goed rapport voorleggen.

Cuba is in New York vertegenwoordigd door Buitenlandminister Bruno Rodríguez en vice-minister Abelardo Moreno. Cuba vindt het voorstel om het percentage mensen die met minder dan één dollar per dag moeten overleven te halveren – de eerste millenniumdoelstelling - “bijna bespottelijk”, zegt Moreno. “Wat met de andere helft: zijn die gedoemd om in armoede en honger te blijven leven?” De Cubaanse vice-minister stelt vast dat we leven in een wereld waar de extreme armoede toe- in plaats van afneemt, en waar elk jaar miljoenen kinderen blijven sterven omdat ze geen toegang hebben tot geneesmiddelen of gezondheidszorg. Hij contrasteert deze harde realiteit met de miljarden dollar die de wereld uitgeeft aan bewapening, terwijl “de middelen die de rijke landen zouden moeten vrijmaken voor ontwikkelingshulp en het nastreven van deze magere doelstellingen, in reële termen nog gedaald zijn”.
De achtste millenniumdoelstelling, een globaal partnership opzetten voor ontwikkeling, heeft het o.a. over speciale maatregelen voor de minst ontwikkelde landen en een globale aanpak van het schuldenprobleem van de derde wereld. Ook daarvan is nog niet veel in huis gekomen. Moreno: “Als de rijke landen niet bereid zijn om te doen wat ze zelf hebben goedgekeurd, waar zijn we dan mee bezig? Het gaat hier niet om een kwestie van technologie of methodologie, maar van politieke wil.”

In de huidige omstandigheden, en met het bestaand wereldsysteem, kunnen de millenniumdoelstellingen nooit worden bereikt, vindt Moreno. “En daarmee ben ik niet pessimistisch, maar realistisch”, voegt hij eraan toe. De Cubaanse vice-minister wil de fout niet bij de millenniumdoelstellingen zelf leggen, maar bij het systeem dat zulke maatregelen noodzakelijk maakt: “De problemen van honger, ziekte, armoede en gebrek aan basisdiensten zullen niet opgelost worden zolang de onrechtvaardige internationale econmische orde in stand wordt gehouden. We moeten dit systeem veranderen, we moeten weg van het egoïsme, we moeten een beleid uitwerken dat stoelt op echte solidariteit.”

Voor veel landen in het Zuiden blijven de millenniumdoelstellingen een verre droom, een hoogst onzeker vooruitzicht. Cuba daarentegen zit op schema om de meeste doelstellingen te bereiken. En dat voor een ontwikkelingsland dat moet opboksen tegen een VS-blokkade en arm is aan natuurlijke rijkdommen. Maar het land voert wél een sociaal beleid dat ten goede komt van de bevolking.

De vice-minister geeft als uitsmijter nog dit mee: “De paar landen die echt vooruitgang hebben geboekt in de richting van de millenniumdoelstellingen, hebben dat op eigen kracht gedaan, gedreven door hun eigen motivatie.”

Gebaseerd op 'MILLENNIUM GOALS: A Question of Political Will' door Patricia Grogg, IPS, 20 september 2010