De gesuperviseerde schande van Obama

Dat een Amerikaanse rechter van het district Zuid-Florida de antiterroristische Cubaanse held René González verbiedt om naar zijn familie in Cuba terug te keren na het uitzitten van de onrechtmatige straf die ze zelf had opgelegd, is een brutale en onverstandige maatregel, die, hoewel binnen de verwachtingen, niet minder revolterend is.

Na 13 jaren van wrede en onverdiende opsluiting, heeft de regering van de Verenigde Staten – een regering die monsters voortbracht zoals Posada Carriles en Orlando Bosch, die als agenten van de CIA een Cubaans vliegtuig met passagiers in volle vlucht deden ontploffen – beslist dat René in dat land moet blijven, waar hij gedurende drie lange jaren onder een regime van “vrijheid” onder toezicht zal overgeleverd zijn aan de genade van straffeloze moordenaars. Verder zullen drie andere Cubaanse helden nog vele jaren onrechtmatig en onverbiddelijk opgesloten blijven en een vierde kreeg zelfs tweemaal levenslang. Dit is het antwoord van het imperium op de wereldwijd groeiend aantal oproepen om hun vrijlating.

Anders zou het imperium geen imperium meer zijn en zou Obama geen dwaze meer zijn.

Nochtans zullen de Cubaanse helden daar niet eeuwig opgesloten blijven. Hun sterk voorbeeld van waardigheid en standvastigheid vormt de basis voor de solidariteit die wereldwijd en in de schoot van het Noord-Amerikaanse volk zelf groeit, en die een einde zal stellen aan de dwaze en onhoudbare onrechtvaardigheid.

De domme beslissing vindt plaats op het ogenblik dat er in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties een diepgaand debat aan de gang is over de nood aan het opnieuw vastleggen van de grondslagen van dit instituut. Nooit eerder hoorde men er zulke gefundeerde en scherpe kritieken.

De Bolivariaanse leider Hugo Chávez begon het debat met een eerste boodschap aan de Vergadering, die op 21 september ‘s avonds werd gepubliceerd. De tweede brief van Chávez, op een energieke en gedreven toon uitgesproken door kanselier Nicolás Maduro, was indrukwekkend. In die boodschap klaagde hij ook de laaghartige imperialistische blokkade aan tegen ons Vaderland en de beschamende en wrede wraakneming tegenover de vijf antiterroristische Cubaanse Helden.
Die gebeurtenissen hebben me aangezet om een derde column te schrijven. Ik zal de essentiële zaken uit die overtuigende boodschap weergeven met de woorden van de auteur zelf:

"[...] Laat ons niet de vrede van de kerkhoven nastreven, zoals Kant ironisch zei, maar een vrede die gebaseerd is op het diepste respect voor het internationaal recht. Jammer genoeg heeft de VN in de loop van haar geschiedenis – soms door in actie te treden en soms door niets te doen – de meest hardvochtige onrechtvaardigheden laten gebeuren, in plaats van de vrede te bewerkstelligen tussen de Naties."

"Van 1945 tot nu zijn de oorlogen niet gestopt, maar integendeel onverbiddelijk toegenomen."

"Ik wil een oproep doen aan de regeringen van deze wereld om na te denken: na 11 september 2001 begon een nieuwe imperialistische oorlog zonder precedent in de geschiedenis, een voortdurende oorlog die neit ophoudt.”
"We moeten de verschrikkelijke realiteit van de wereld waarin we leven onder ogen zien. [...] Waarom zijn de Verenigde Staten het enige land dat de planeet met militaire basissen bezaait? Wie vrezen zij dat ze zulk een schrikbarend budget besteden om hun militaire macht steeds uit te breiden? Waarom zijn ze zoveel oorlogen begonnen, waarmee ze de soevereiniteit schenden van andere landen die evenveel recht hebben op hun toekomst? Hoe kan het internationaal recht primeren op hun onverzadigbaar streven naar militaire overheersing van de wereld om de energiebronnen te verzekeren voor hun roofzuchtig consumptiemodel? Waarom doet de VN niets om Washington tegen te houden? [...] het imperium heeft zich de rol van rechter van de wereld toegeëigend, zonder dat iemand hen dat mandaat heeft gegeven [...] daarom vormt de imperialistische oorlog een bedreiging voor ons allen.”

"Washington weet dat de multipolaire wereld al een onomkeerbaar feit is. Hun strategie bestaat erin om ten koste van alles de groei tegen te houden van een aantal opkomende landen. [...] men wil de wereld opnieuw configureren en dit onder de militaire overheersing van de Amerikanen."

"Welke bedoeling zit er achter dit nieuwe Armageddon?: De absolute macht van de militaire en financiële koepel die de wereld aan het vernietigen is om steeds meer winsten te maken; de militaire en financiële koepel die de facto een steeds groter aantal landen onderwerpt. Vergeet niet dat het financieel kapitaal bestaat uit monde van de oorlog: de oorlog die de meeste mensen ruïneert en een kleine minderheid verrijkt tot in het absurde.”

"In de nabije toekomst is er een heel groot gevaar voor de wereldvrede: het uitbreken van een nieuwe reeks koloniale oorlogen, gestart in Libië en met het sinistere doel het kapitalistisch systeem, dat vandaag een structurele crisis doormaakt, een tweede adem te geven, zonder ook maar enige begrenzing van de destructieve consumptievraatzucht."

"De mensheid staat aan de rand van een ongelooflijke catastrofe: de planeet is onverbiddelijk op weg naar de meest verwoestende ondergang; de schrikbarende gevolgen van de opwarming van de aarde kondigen dit aan. Dit is de ideologie van Cortés en Pizarro toegepast op het ecosysteem, zoals de notabele Franse filosoof Edgar Morin zegt. [...] De energiecrisis en de voedselcrisis worden steeds erger, maar het kapitalisme blijft straffeloos alle grenzen overschrijden."

"... de grote Noord-Amerikaanse wetenschapper Linus Pauling, die tweemaal de Nobelprijs kreeg, toont ons nog steeds de weg: ‘Ik denk dat er in de wereld een grotere macht bestaat dan de negatieve macht van de militairen en de atoombommen: de macht van het goede, van de moraal, van de menselijkheid. Ik geloof in de macht van de menselijke geest. Laat ons dan alle macht van de menselijke geest mobiliseren: het is de hoogste tijd. We moeten een grote politieke tegenaanval inzetten om te beletten dat de duistere machten rechtvaardigingen vinden om ten oorlog te trekken, om de totale wereldoorlog te ontketenen waarmee ze denken het kapitaal van het Westen te kunnen redden."

"We moeten de oorlogvoerders politiek dood maken en, meer nog, de militaire en financiële koepel die hen ondersteunt en stuurt.”

"Laat ons een universeel evenwicht construeren, zoals de Bevrijder Simón Bolívar voor ogen had: een evenwicht dat zich volgens zijn woorden niet in de schoot van de oorlog bevindt, maar dat voortkomt uit de vrede."

"... Venezuela pleitte, samen met de lidstaten van de Bolivariaanse Alliantie voor de volkeren van Ons Amerika (ALBA), via onderhandelingen actief voor een vreedzame oplossing voor het conflict in Libië. Ook de Afrikaanse Unie pleitte hiervoor, maar uiteindelijk overheerste de oorlogslogica van de Veiligheidsraad van de VN. De oorlog werd begonnen door de NAVO, de gewapende strijdmacht van het yankee-imperium. [...] het "geval Libië" werd op de agenda van de Veiligheidsraad gezet door de intensieve propaganda van de media, waarin men beweerde dat de Libische luchtmacht onschuldige burgers bombardeerde, om nog te zwijgen van het groteske mediacircus op het Groene Plein in Tripoli. Deze leugenachtige campagne verschafte aan de Veiligheidsraad een voorwendsel om overhaaste en onverantwoorde maatregelen te nemen, die de weg openden voor de NAVO om langs militaire weg een regimewisseling door te voeren in dat land."

"... wat is het resultaat van resolutie 1973 van de Veiligheidsraad waardoor er een no-fly zone werd opgelegd? Zijn de meer dan 20 000 vluchten die de NATO uitvoerde tegen Libië, waarvan er vele dienden om het Libische volk te bombarderen, niet de ontkenning zelf van deze no-fly zone? Na de volledige vernietiging van de Libische luchtmacht, bewijzen de voortdurende “humanitaire” bombardementen dat het Westen via de NAVO haar belangen in Noord-Afrika wil veilig stellen door Libië om te vormen tot een koloniaal protectoraat."

"Wat is het echte motief voor deze militaire interventie? Libië opnieuw koloniseren om eigenaar te worden van haar rijkdommen. Al het andere is ondergeschikt aan dit doel."

"... de Residentie van onze Ambassadeur in Tripoli werd bestormd en leeggeroofd, maar de VN zweeg hierover in alle talen."

"... Waarom geeft men de zetel van Libië in de VN aan de zelfbenoemde “Nationale Overgangsraad”, terwijl men de toetreding van Palestina blokkeert en hiermee niet alleen een legitiem verzoek afwijst, maar ook de wil van de meerderheid in de Algemene Vergadering? Venezuela ratificeert hier, met al haar krachten en met de morele autoriteit verleend door de meerderheid van alle volkeren, de onvoorwaardelijke solidariteit met het Palestijnse volk en haar onvoorwaardelijk steun aan de Palestijnse nationale kwestie, inclusief de onmiddellijke toelating van een Palestijnse staat met volledige rechten in de zetel van de VN. Hetzelfde imperialistisch scenario speelt zich af in Syrië."

"We kunnen niet tolereren dat de machtigen van deze aarde zich het recht toeëigenen om legitieme en soevereine regeringsleiders af te zetten. Dat gebeurde in Libië en op dezelfde manier wil men dit in Syrië doen. Dit zijn de bestaande asymmetrieën in het internationaal scenario en dit zijn de misdaden tegen onafhankelijke Naties."

"Als we naar de Hoorn van Afrika kijken, zien we een voorbeeld van de historische blunders van de VN: de meerderheid van de ernstige persbureaus bevestigen dat er gedurende de laatste drie maanden tussen de 20 en 29 miljoen kinderen jonger dan 5 jaar gestorven zijn."

"Om deze situatie te doen keren is er 1,4 miljard dollar nodig, niet om het probleem op te lossen, maar om de directe noden te lenigen in Somalië, Kenia, Djibouti en Ethiopië. Volgens alle nieuwsbronnen zijn de twee komende maanden beslissend om de dood van meer dan 12 miljoen mensen te voorkomen en Somalië is er het ergst aan toe.”

"De werkelijkheid kan niet wreder zijn, als we ons tegelijkertijd niet afvragen hoeveel men aan het uitgeven is om Libië te verwoesten. Het Noord-Amerikaanse congreslid Dennis Kucinich zei dat deze nieuwe oorlog ons alleen al de eerste week 500 miljoen dollar zal kosten. ‘We hebben dat geld niet en dus zullen we het moeten halen uit de financiering van andere belangrijke nationale programma’s.‘ Volgens Kucinich had men met het geld dat men de eerste drie weken spendeerde om het Libische volk uit te moorden grotendeels heel de Hoorn van Afrika kunnen vooruithelpen en tienduizenden levens kunnen redden."

"... het is gewoon wraakroepend dat er bij de openingsspeech van de 66ste Algemene Vergadering van de VN niet tot onmiddellijke actie werd opgeroepen om de humanitaire crisis in de Hoorn van Afrika op te lossen, terwijl er wel gezegd werd dat ‘het moment is aangebroken om in Syrië op te treden’.”

"Wij eisen ook dat er een einde komt aan de schandelijke en criminele blokkade van ons zusterland Cuba, een blokkade die het imperium al meer dan vijftig jaar met een barbaarse wreedheid uitoefent tegen het heroïsche volk van José Martí.”

"Tot 2010 waren er al 19 stemmingen in de Algemene Vergadering van de VN die de universele wil bevestigen om de Verenigde Staten te doen stoppen met deze economische en commerciële blokkade tegen Cuba. Nadat alle argumenten van het internationaal gezond verstand zijn opgebruikt, kunnen we alleen nog denken dat zulke verbetenheid tegenover de Cubaanse Revolutie het gevolg is van de imperialistische hovaardigheid jegens de waardigheid en de moed van het opstandige Cubaanse volk dat soeverein besloot haar toekomst te regelen en te vechten voor haar geluk.”

"Vanuit Venezuela denken we dat niet alleen het moment is gekomen om van de Verenigde Staten te eisen dat ze onmiddellijk en onvoorwaardelijk de criminele blokkade tegen het Cubaanse volk stopzetten, maar ook dat ze de vijf Cubaanse terreurbestrijders vrijlaten, die in de gevangenissen van het Imperium vastzitten enkel en alleen omdat ze illegale acties trachtten te verijdelen van terroristische groeperingen tegen Cuba, onder de bescherming van de regering van de Verenigde Staten."

"Voor ons is het duidelijk dat de Verenigde Naties niet verbeteren en van binnenuit ook niet zullen verbeteren. Als je ziet dat hun Algemene Secretaris samen met de Procureur van het Internationaal Strafhof deelneemt aan een oorlog, zoals in het geval van Libië, dan valt er niet veel te verwachten van de huidige gedaante van deze organisatie."

"Het blijft onverdraaglijk dat de Veiligheidsraad te pas en te onpas de wensen van de meerderheid van de landen de rug toekeert en hierbij opzettelijk de wil van de Algemene Vergadering negeert. Als de Veiligheidsraad een soort club is met geprivilegieerde leden, wat kan de Algemene Vergadering dan nog doen, wat is haar bewegingsruimte als deze club het internationaal recht schendt?”

"Met de woorden van Bolívar – toen hij concreet refereerde naar het opkomende yankee-imperialisme in 1818 – het moet gedaan zijn dat de zwakken de wetten respecteren en de sterken de wetten schenden. Wij willen niet de Landen uit het Zuiden zijn die het internationaal recht respecteren terwijl het Noorden ons vernietigt en berooft door dat recht te schenden.”

"Als we nu niet eindelijk de verbintenis aangaan om de Verenigde Naties te hervormen, zal deze organisatie definitief de weinige geloofwaardigheid verliezen die ze nog heeft. Haar legitimiteitscrisis zal toenemen tot ze uiteindelijk implodeert. Dit gebeurde in feite ook met haar voorganger: de Liga van de Naties."

"De toekomst van een multipolaire vreedzame wereld ligt in onze handen. De meerderheid van de volkeren van de planeet moeten zich uitspreken om ons te verdedigen tegen het nieuwe kolonialisme en om een universeel evenwicht te bereiken, dat het imperialisme en de arrogantie neutraliseert.”

"Deze algemene, genereuze, respectvolle oproep, zonder uitsluitingen, richt zich naar alle volkeren van de wereld, maar speciaal naar de mogendheden uit het Zuiden, die moedig deze rol op zich moeten nemen en onmiddellijk moeten overgaan tot de actie.”

"Vanuit Latijns Amerika en de Caraïben zijn machtige en dynamische regionale allianties opgestaan, die een regionaal democratisch veld construeren, met respect voor de karakteristieken en met het accent op solidariteit en complementariteit, waarbij we versterken wat ons verenigt en politieke oplossingen zoeken voor wat ons verdeelt. Dit nieuwe regionalisme laat diversiteit toe en respecteert het tempo van elkeen. [...] De Bolivariaanse Alliantie voor de Volkeren van Ons Amerika (ALBA) evolueert als een prototype voor progressieve en anti-imperialistische regeringen, terwijl ze tracht te breken met de internationale leidende wereldorde en het vermogen van de volkeren wil opkrikken om zich collectief te verweren tegen de daadwerkelijke machten. Dit neemt niet weg dat haar leden beslist en enthousiast opkomen voor de consolidatie van de Unie van de Zuid-Amerikaanse Landen (UNASUR), een politiek blok dat 12 soevereine Staten van Zuid-Amerika verenigt met als doel ze te groeperen in wat de Bevrijder Simón Bolívar "een Natie van Republieken" noemde. Bovendien zijn de 33 landen van Latijns Amerika en de Caraïben de voorbereidingen aan het treffen voor de historische stap naar de oprichting van een regionale unie die ons allemaal, zonder uitzondering, groepeert, waarbij we samen de politiek zouden kunnen ontwikkelen die ons welzijn moet garanderen, onze onafhankelijkheid en onze soevereiniteit, gebaseerd op gelijkheid, solidariteit en complementariteit. Caracas, de hoofdstad van de Bolivariaanse Republiek van Venezuela, is nu al trots dat ze de komende 2de en 3de december gaststad is voor de Top van Staatshoofden en Regeringsleiders, die definitief onze Communiteit van Latijns Amerikaanse en Caraïbische Staten (CELAC) zal oprichten."

Met deze diepgaande ideeën besluit de tweede boodschap van de bolivariaanse president Hugo Chávez in de Algemene Vergadering van de VN.

Volgens een bericht van het AFP van vandaag in Washington “verklaarde de president van de Verenigde Staten, Barack Obama, woensdag dat hij bereid was om tijdens zijn legislatuur de politiek tegenover Cuba te veranderen op voorwaarde dat er significante politieke en sociale wijzigingen zouden plaatsvinden."

Hoe sympathiek! Hoe verstandig! Zoveel welwillendheid heeft hem nog altijd niet doen inzien dat 50 jaren van blokkade en misdaden tegen ons Vaderland ons volk niet hebben kunnen doen buigen. Er zal veel veranderen in Cuba, maar de veranderingen zullen op onze eigen kracht gebeuren en dit ondanks de Verenigde Staten. Misschien zal dit imperium eerder ten onder gaan.

Onze vijf Helden symboliseren de onbuigzame weerstand van de Cubaanse patriotten. Zij zullen nooit zwichten! Zij zullen zich nooit overgeven! Zoals Martí zei, en zoals ik meermaals aanhaalde: "Vooraleer wij verzaken aan het vrij en voorspoedig maken van het Vaderland, zal de zee van het noorden zich verbinden met die van het zuiden en zal een slang uit het ei van een arend komen."
Onmiskenbaar heeft de rechter van het Zuidelijk District van Florida de "gesuperviseerde schande van Obama" duidelijk gemaakt.

Fidel Castro Ruz
28 september 2011

vert. Yola Ooms