De VS geïrriteerd door Cubaanse olie-exploratie

Een gigantisch boorplatform gaat binnenkort op zoek naar oliebronnen in de diepzee. Dat veroorzaakt grote deining in de VS want een grote olievondst zou Cuba’s economie een grote boost geven en de krachtsverhoudingen tussen Havana en Washington grondig kunnen verstoren.

 

 

Cuba’s deel van de Golf van Mexico is nauwelijks onderzocht maar men vermoedt dat het miljarden vaten olie en gas zou kunnen bevatten. Die olie heeft al meer buitenlandse investeerders aangetrokken dan gelijk welke andere economische sector. “ Zelfs de ontdekking van bescheiden voorraden zou belangrijk zijn voor Cuba”, zegt Ricardo Torres Perez, de financieel directeur van het Universitair Centrum voor de Studie van de Economie. “Cuba zou minder energieafhankelijk worden en misschien zelfs een exporteur kunnen worden, nieuwe kredieten en buitenlandse investeringen zouden werkgelegenheid scheppen in raffinage en aanverwante taken”

 

Een betekenisvolle olievondst zou ongetwijfeld tijd geven aan President Raúl Castro die bezig is met de hervorming van de Sovjetstijl economie. Dat - naast de bezorgdheid om het milieu, want de boringen gaan door op ong 100 km van de kust van Florida – lokte hevige kritiek uit bij de conservatieven in de VS. Ileana Ros-Lehtinen, die het buitenlandcomité van het VS-congres voorzit, wil wetten indienen die sancties opleggen aan buitenlandse bedrijven die aan de exploratie meewerken. “Een schurkenstaat , sponsor van terrorisme, staat aan het begin van een grote economisch boom door deel te worden van de oliebusiness en bedreigt bovendien de territoriale wateren van de VS” zei ze deze maand. “Het is zeer ontgoochelend dat de Obama-administratie dat blijkbaar zo maar ziet gebeuren en laat betijen” voegde ze eraan toe. De controverse komt op een bijzonder moment: Op 31 januari zijn er Republikeinse voorverkiezingen in Florida.

 

Het boorplatform van bijna 600 miljoen euro is eigendom van Saipem, de offshore afdeling van de Italiaanse oliegigant Eni. Het werd gebouwd in China en bevat minder dan 10% VS-technologie om de blokkadewetten te vermijden die VS-bedrijven verhinderen mee te doen. Het is gehuurd voor minstens een half jaar. Een eerste consortium bestaande uit het Spaanse ‘Repsol’, het Noorse ‘Norsk Hydro’ en het Indische ‘ONGC Videsh’ zal twee bronnen boren. Een tweede consortium met daarin het Maleisische ‘Petronas’ en het Russische ‘ Gazprom’ zal nog meer bronnen aanboren.

 

Ondanks de blokkade heeft Washington zowel met al deze bedrijven als met de Cubaanse overheid akkoorden gesloten. De Nationale Commissie over de ramp met BP’s Deepwater Horizon heeft die samenwerking geadviseerd ter bescherming van “ de visserij, het kusttoerisme en andere voor de VS waardevolle natuurlijke hulpbronnen”. VS inspecteurs keurden het tuig deze maand in Trinidad en Tobago voor het koers nam naar Cubaanse wateren. In december waren er gesprekken tussen de VS, Cuba, Mexico en de Bahamas in Nassau om noodplannen uit te werken voor de golf. Een tweede gespreksronde is gepland voor februari.

 

Experten zijn het er onderling niet over eens of grote olievondsten de economische hervormingen op Cuba zouden versnellen of net vertragen. “ Met of zonder olie heeft de Cubaanse economie een stabiel investeringsklimaat nodig” zegt een onderzoeker in Denver” , maar de meesten zijn het erover eens dat de olieprospectie Washington en Havana dichter bijeen brengt omdat ze samen zoeken naar gemeenschappelijke economische en ecologische belangen.

 

“De bijeenkomsten tussen de VS en Cubaanse officials over milieusamenwerking (…) is een voorbeeld van nieuwe communicatiekanalen die ontstaan en dat zou zonder de olie en gasbelangen niet gebeurd zijn” zegt Jorge Piñon, oud voorzitter van Amoco Corporate Development Company Latijns Amerika en nu onderzoeker aan de Internationale Universiteit van Florida. “Zoals de ping-pongdiplomatie de toenadering tussen de VS en China bewerkstelligde, kan het goed zijn dat olie de VS en Cuba nader bij brengt.”