Het imperium op de beklaagdenbank

Julian Assange

Julian Assange – tot enkele maanden geleden kende haast niemand hem – bewijst dat je het machtigste imperium dat ooit in de geschiedenis bestaan heeft kan uitdagen.

De stoutmoedige uitdaging komt niet van een rivaliserende supermacht of van een land dat meer dan honderd kernwapens bezit, ook niet van een land met honderden miljoenen inwoners of van een landengroep met enorme bodemrijkdommen waar de Verenigde Staten niet zonder kunnen. Ze komt evenmin van een revolutionaire doctrine, in staat om het imperium dat de wereld leegplundert en uitbuit tot op zijn grondslagen te doen beven.

Het gaat om één enkele persoon, die tot dan toe in de pers nauwelijks vernoemd was. Hoewel hij nu al beroemd is, weten we niet veel over hem, behalve dan de ruchtbaarheid die de aantijgingen wegens zijn liefdesrelaties met twee vrouwen, zonder de vereiste bescherming in tijden van HIV, krijgen. Er is nog niets verschenen over zijn afkomst, over zijn studies of zijn filosofische en politieke ideeën.

Er wordt ook niet gezegd welke zijn motieven waren voor de overtuigende aanslag op het imperium. We weten alleen dat hij het imperium moreel gezien op de knieën heeft gekregen.

Het persagentschap AFP meldde vandaag dat de “oprichter van Wikileaks in de gevangenis zal blijven, hoewel de rechter hem vrijliet onder borg, […] dat hij achter de tralies zit tot aan de uitspraak over het beroep dat Zweden aantekende, het land dat zijn uitlevering eist wegens vermeende seksuele misdrijven.”

“…de advocate die de Zweedse staat vertegenwoordigt […] kondigde aan dat men in beroep zou gaan tegen de beslissing tot zijn vrijlating.”

“…rechter Riddle stelde als voorwaarden een borgtocht van 380.000 dollar, het gebruik van een elektronische armband en huisarrest.”

Hetzelfde persagentschap meldde dat hij in geval van vrijlating “…zal moeten verblijven in een huis van Vaughan Smith, zijn vriend en voorzitter van de Frontline Club, de club van journalisten uit Londen waar Wikileaks sinds enkele weken zijn hoofdkwartier gevestigd heeft.…”

Assange verklaarde: “Ik blijf bij mijn overtuiging. Ik blijf trouw aan de idealen die ik verkondigd heb. Dit proces heeft mijn vastberadenheid versterkt, dat mijn ideeën waar zijn en correct…”

De dappere en briljante cineast Michael Moore zei dat hij aan Wikileaks zijn website, zijn servers, zijn domeinnamen en alles wat hij kan geven heeft aangeboden, opdat “… Wikileaks levend en welvarend zou blijven zolang het de geheime misdaden bekendmaakt die in onze naam en met ons belastinggeld gepleegd worden …”

Moore zei dat Assange “het slachtoffer is van zo een meedogenloze aanslag […] omdat hij diegenen die de waarheid verborgen houden beschaamd gemaakt heeft.”

“…of Assange nu schuldig is of niet, […] hij heeft recht op de betaling van zijn borg en zijn verdediging. […] en daarom heb ik me verenigd met de cineasten Ken Loach en John Pilger en met de schrijfster Jemima Jan en heb ik geld aangeboden voor zijn borgsom.”
Moore droeg twintigduizend dollar bij.

De campagne van de Noordamerikaanse regering tegen Wikileaks was zo brutaal dat, volgens enquêtes van ABC News/Washington Post, twee op drie Amerikanen Assange voor een Amerikaanse rechtbank willen brengen wegens de bekendmaking van de documenten. Nochtans durfde niemand de inhoud ervan te bestrijden.

Er zijn geen details bekend over het plan dat de strategen van Wikileaks uitwerkten. We weten dat Assange een omvangrijk aantal documenten verspreid heeft bij vijf grote persmultinationals die momenteel het monopolie bezitten over het gros van de nieuwsberichten. Sommige ervan, zoals het Spaanse PRISA en het Duitse Der Spiegel, gedragen zich zo uitgesproken als huurlingen, reactionair en pro fascistisch als ze zijn dat ze die berichten gebruiken om de meest revolutionaire landen aan te vallen.

De wereldopinie zal alles wat rond Wikileaks gebeurt van nabij volgen.

Op de rechtse regering van Zweden en de oorlogsmaffia van de NATO, die zo graag de persvrijheid en de mensenrechten inroepen, rust de verantwoordelijkheid of we al dan niet de waarheid zullen kennen over de cynische politiek van de Verenigde Staten en hun geallieerden.

Ideeën kunnen sterker zijn dan kernwapens.

vert.: Yola Ooms