Ik wil verboden worden zoals het land waar ik nu ben
De Uruguyaanse wereldberoemde schrijver van o.a. ' De aderlating van een continent' verblijft momenteel in Cuba en maakt een beschouwing over de rotkwaliteit van het internet in dat 'verboden' land.
Cuba beleeft een periode, eerder dan een moment, een stormachtige periode van veranderingen. Het zijn veranderingen die in de realiteit al aan het groeien waren, die er niet gekomen zijn zoals Athena uit het hoofd van één of andere God. Ze komen voort uit de geaccumuleerde energie van een samenleving die in staat is te veranderen en daarmee bewijst dat ze vol leven zit.
Het is duidelijk dat er een eind gekomen was aan een weg die zinvol is geweest en die er gekomen is onder druk van de omstandigheden want de revolutie deed wat ze kon, niet wat ze wou. Dat is het gevolg van de blokkade en 1001 vormen van beperkingen die van buitenaf werden opgelegd tegen de creatieve energie, tot op vandaag, wanneer ik in mijn hotel heldhaftig probeer te communiceren via internet.
Ik merk een onontkenbare goeie wil van iedereen hier om me te helpen maar we botsen telkens op de problemen van een vorm van de blokkade: de blokkade van de communicatie die weinig gekend is maar erg belangrijk. Zojuist werd ik geconfronteerd met een ‘pop-up’ waarop staat: ‘Je wil verbinding maken vanuit een verboden land’. Ik dacht: ‘ Ik ben fier bijna landgenoot te zijn van de bewoners van dit verboden land’ want je moet je afvragen: Verboden door wie?, Verboden waarom?
Misschien omdat het ondanks alle interne contradicties en problemen, een voorbeeld blijft van nationale waardigheid voor andere landen die soms gekleineerd, arm, en klein zijn. Die hebben geen recht op patriottisme want dat is het voorrecht van de leidende landen, de rijke en de machtige die oordelen over de anderen en vonnis vellen.
Ook verboden wegens het gevaarlijke voorbeeld van de solidariteit, want Cuba was en blijft in staat die in praktijk te brengen ondanks de eigen schaarse middelen. Ik denk dat deze twee ‘ besmettingen’ zoveel stokken in de wielen hebben gestoken van de veranderingsprocessen die broodnodig zijn voor deze revolutie en dat daaruit het ‘verboden land’ komt.
Als het daarom is wil ik ook verboden zijn, zoals het land waar ik verblijf.
- Artikel Type: