Piet in zijn geliefde Cuba
Op 4 januari is er plots en veel te vroeg (44 jaar) een einde gekomen aan het leven van Piet De Pauw na een tragisch ongeluk. Piet was, naast vele andere strijdbare engagementen ook een actief militant van ICS, reisde twee keren naar Cuba met ABVV.
Wanneer ICS nieuwe boekjes, T-shirts of petjes aanbood was Piet er het eerste bij om ze te kopen. Piet was niet de man van grote analyses maar stak heel vaak de handen uit de mouwen. Toen we samen op de trein zaten terugkerend van een manifestatie ging Piet de hele trein door om flyers te verspreiden voor Ché Presente@Manifiesta, tot de treinbegeleider hem stopte. De hele week voor Manifiesta was hij in Bredene aan het werk en een volledige dag hielp hij mee om de grote ICS-tent in te richten en vooral te verlichten. Zonder Piet hadden we in het donker moeten fuiven. Op de grote vakbondsbetoging in december stapte Piet op me af om zijn lidgeld voor 2012 te betalen, dat mocht zeker niet uitgesteld worden. Het zijn leden als Piet De Pauw die onze ICS-beweging echt zeggingskracht geven. We zullen hem missen, niet alleen om zijn werkkracht maar vooral om zijn grote inzet om overal Cuba en zijn socialisme te verdedigen.
Adios Compañero Hasta La Victoria Siempre
Toon Danhieux, in naam van de ICS stuurgroep
Piet publiceerde een verslag van zijn eerste Cubareis in het blad van de Unier der Zorgelozen, een gëngageerd toneelcollectief uit Kortrijk waarin Piet meespeelde. Je vindt het verslag in bijlage
Tenslotte nog de tekst die Marc Bonte, syndicaal én ICS-kameraad, op Piet’s uitvaart voorlas
Wat is het nu stil, nu je ons zo plots, zo onverwachts verliet.
Maar toch ben je hier nog…
Ik herinner me nog steeds, je behulpzaamheid in Jette.
Je liet er je trein vertrekken, je hielp me met de Linx+ expo van Ché.
De leuke babbel op de terugweg in de wagen, het slaapmutsje in het kleine cafeetje te Kortrijk.
Waar je in geuren en kleuren, je verhaal deed, van jou Ché Presente dag.
Aan ieder die het horen wilde!
Ik zie je nog steeds staan, met je rode pet, je rugzakje en bijhorend rode jasje.
Op piket, actie, betoging of manifestatie… steeds was je er bij.
Zij aan zij, een strijdvaardige kameraad!
Niet bereikbaar… maar toch, dankzij de TGV, stond je er in de Parijse luchthaven.
Klaar om te vertrekken, met het ABVV naar Cuba.
Cuba jouw droomreis!
Kilometers… afgewandeld. Kilometers, elektrische kabels gelegd.
Diverse tenten rechtgezet… weinig geslapen…
Elke minuut paraat staan, om overal bij te springen…
Dit typeerde je, op Ché Presenté@Manifiesta te Bredene!
Toch voel ik nog die sfeer, die je aanwezigheid gaf.
In een warme terugblik en een gulle lach…
Piet bedankt dat ik je mocht kennen!
Grtz Marc
