Over de zaak van de 5: enkele noodzakelijke ophelderingen

De hoorzittingen voor drie van de Vijf die momenteel plaatsvinden doen vragen rijzen binnen de beweging voor hun invrijheidsstelling. Die vragen vereisen enige opheldering.

Miami.- De tournee die ik onlangs maakte door zeven Europese landen, om er een analyse te maken en informatie te geven over de situatie van onze vijf broeders Gerardo, Ramón, Antonio, Fernando y René, vond plaats op een geschikt moment.

Het Hof van Beroep van het Elfde district gaf in september 2008 opdracht tot hoorzittingen inzake strafherziening, omdat de straffen waartoe de federale districtsrechtbank Ramón, Antonio en Fernando in 2001 had veroordeeld buitensporig werden geacht. De eerste van deze zittingen –die van Antonio- vond plaats in Miami op 13 oktober laatstleden. Ze deed een heleboel vragen oprijzen in de politieke beweging die overal ter wereld zijn onmiddellijke invrijheidsstelling eist. Vragen die enige opheldering vereisen.

De rechtsgang waaraan de regering van de Verenigde Staten de Vijf heeft onderworpen –met de bedoeling én het resultaat dat ze al meer dan elf jaar in de gevangenis zitten- is een onontwarbaar kluwen voor wie geen expert is in dit soort materies. En dat geldt nog meer nu men overgaat tot hoorzittingen inzake strafherziening voor drie van de Vijf, nadat het federaal hooggerechtshof in juni 2009 weigerde om het beroep dat de verdediging had aangevraagd in overweging te nemen.

Velen vragen zich af hoe het dan mogelijk is dat er na deze beslissing nog drie hoorzittingen inzake strafvermindering plaatsvindenals men zegt dat de mogelijkheden van de rechtsgang voor de Vijf uitgeput waren op het ogenblik dat het federale hooggerechtshof weigerde hun beroep in overweging te nemen, ? Gaat op die manier de rechtsgang niet gewoon verder?

Het is daarom noodzakelijk om uit te leggen dat de beslissing rond de strafvermindering voor Ramón, Antonio en Fernando, die al in september 2008 werd genomen door het Plenum van het Hof van Beroep van het Elfde District, opgeschort was in afwachting van de uitspraak van het hooggerechtshof over het beroep van de Vijf. Toen het hooggerechtshof in juni 2009 dat beroep niet in overweging wou nemen, ging de Federale Districtsrechtbank van Miami, die belast was met de zaak van de strafvermindering, over tot de organisatie van de hoorzittingen. Zo was het dat die van Antonio plaatsvond op 13 oktober laatstleden en dat die van Ramón en Fernando op 8 december e.k. doorgaan.

Bovendien heeft de verdediging nog een ander buitengewoon beroep ingesteld bij het federale hooggerechtshof. Het gaat om een verzoek tot habeas corpus dat gebaseerd is op informatie over de Vijf waarover de verdediging niet beschikte op het ogenblik dat zij in 2001 veroordeeld werden in Miami. Deze informatie maakte bovendien geen deel uit van het proces in beroep, terwijl ze volgens de verdediging fundamenteel is voor hun rechtszaken. De verdediging krijgt tot juni 2010 tijd om dit ultieme beroep voor te leggen aan het hooggerechtshof teneinde in overweging genomen te worden.

Zo wordt de zaak van de Vijf toch nog verder gevoerd in de rechtszaal.

Een andere kwestie die aanleiding kan geven tot vergissingen is de overeenkomst tussen de verdediging en de openbare aanklager over de nieuwe veroordeling van Antonio. Beide partijen stelden de rechtbank een nieuwe straf voor van 20 jaar. Uiteindelijk aanvaardde de rechtbank die niet en legde zij Antonio op haar beurt een herziene straf op van 21 jaar en 10 maanden in plaats van de levenslange straf plus 10 jaar die dezelfde rechtbank oorspronkelijk in juni 2001 had uitgesproken.

We willen in de eerste plaats benadrukken dat deze overeenkomst tussen de verdediging en de openbare aanklager over een nieuwe straf voor Antonio, niets te maken heeft met een schuldbekentenis van Antonio in verband met de beschuldiging die de Verenigde Staten valselijk tegen hem weerhielden, namelijk samenzwering om te spioneren. Deze overeenkomst heeft enkel te maken met de kwestie van het vonnis. Dat is alles. Dat heeft Leonard Weinglass, Antonio’s advocaat, duidelijk uitgelegd bij het begin van zijn pleidooi voor de rechtbank, tijdens de hoorzitting inzake strafvermindering.

Noch de advocaat van Antonio, noch Antonio zelf, vinden de overeenkomst met het openbaar ministerie over de straf van 20 jaar gerechtvaardigd. Deze overeenkomst is enkel het middel tot beroep waarover zijn advocaat beschikt om de eerdere beslissing van de regering en van de rechtbank om Antonio voor de rest van zijn leven in de gevangenis te houden, te verijdelen. Zo simpel is het.

Antonio, zijn advocaat en al wie de onmiddellijke invrijheidsstelling van de Vijf eist, weten dat de Vijf valselijk beschuldigd zijn door de regering van de Verenigde Staten om ze te kunnen onderwerpen aan een rechtsgang –waarin de politieke wil van de regering de overhand had- die hen al meer dan elf jaar in de gevangenis houdt, en dat de enige manier om een stuk gerechtigheid te bekomen, erin bestaat dat de regering van de Verenigde Staten hen onmiddellijk vrijlaat.

Vert. Hilde Meesters