Ramiro Guevara, halfbroer van Che over het WK

Nu de vierde finale Argentinië-België nadert (05/07/2014) publiceren we een interview van vorige week met de halfbroer van Che: Ramiro Guevara, die in Rosario woont , de geboortestad van Che én van de sterspeler van Argentinië, Lionel Messi.

Ramiro Guevara, 35 jaar, geboren in Cuba, is de jongste van drie zonen die Ernesto Guevara Lynch, de vader van Che, had uit een tweede huwelijk. Ramiro woont sinds 2011 in Argentinië waar hij erg betrokken is op het gemeenschapsleven. Hij is er o.a. directeur van een centrum voor de verspreiding van de herinnering en het gedachtengoed van zijn 'broer' Che.

Voor hem, net als voor miljoenen Argentijnen, is het WK in Brazilië zeer belangrijk. Hij laat zijn licht schijnen op het buitenmaatse maatschappelijk fenomeen van de ronde bal.

Hoe ziet Argentinië dit WK?

Hier is voetbal echt passie, zeker in Rosario de thuisstad van Messi. Bij elk match ligt de stad volledig plat. Toch zijn de supporters voor alles de supporters van de lokale ploeg, nog meer dan dat ze het nationaal team ondersteunen. Dat heeft zeker te maken met de permanente exodus van de Argentijnse topspelers.

Voetbal is een giga-activiteit en onvermijdelijk in Argentinië, zoals in veel ander landen trouwens. Dat belet echter niet dat er - zelfs in Brazilië - kritiek geleverd wordt op het WK.

Misschien wordt er net iets te makkelijk over Brazilië gepraat, zonder veel kennis van zaken, behalve dan die die via de wereldmedia verspreid worden. Op het ogenblik is het duidelijk dat de reus Brazilië steeds meer zijn plaats gaat innemen op de internationale scène en dus zeker in Latijns-Amerika, mét of zonder WK. Dat wekt zeker de wrevel op van andere regionale grootmachten, meer bepaald de VS. Ik zou het spijtig vinden dat de sociale bewegingen, die terecht kritiek leveren op het WK, gerecupereerd zouden worden door de VS tegen de Braziliaanse regering. Ik zeg terecht, omdat de investeringen voor het WK inderdaad enorm zijn terwijl er veel sociale problemen blijven.

Toch mogen we niet vergeten dat de Braziliaanse regeringen van de laatste jaren grote sociale vooruitgang gebracht hebben. Voetbal is inderdaad big-business en voor de afficionados zoals ik vormt dat een grote contradictie. Het WK volgen is passionerend, maar een match in een volkswijk ook. Als je echt van het voetbal houdt voelt het als een belediging aan dat enkelen er zoveel geld in verdienen.

Voetbal is je passie maar de naam Guevara is toch eerder met rugby verbonden?

Ja, want mijn vader was de oprichter van één van de belangrijkste clubs in Buenos Aires: San Isidro. De passie voor die sport heeft een andere zoon van hem ertoe gebracht het eerste rugby-magazine uit te brengen in Argentinië: Tackle. In onze familie zijn het allemaal sportfanaten. Ik ben in Cuba geboren en voor mij is het daarom een beetje anders. Daar is het base-ball dominant, maar met mijn Argentijnse roots heb ik toch altijd voetbal gespeeld, zelfs in Cuba. Ik bleef daar omdat mijn vader niet meer wou terugkeren na het eind van de dictatuur in zijn land in 1983

Een woordje over jouw leven, om te eindigen?

Ik studeerde Aardrijkskunde aan de Universiteit van Havana en nu werk ik voor het provinciebestuur van Santa Fé in Argentinië. Ik ben coördinator van het programma voor slachtoffers van misdrijven tegen de mensheid en directeur van het 'CEL Che', Centrum voor Latijns-Amerikaanse studies Ernesto Che Guevara in Rosario.

Ik heb dus niet veel vrije tijd, maar toch lukt het me nog om regelmatig een balletje te trappen met de vrienden...

Humanité