Reisverslag ICS-brigade 2010
Zeventien dagen leven op zijn Cubaans en vrijwillig op het land gaan werken? Dat deed de ICS-brigade 2010, samen met honderden anderen uit heel Europa. Een uitdaging, soms lastig, maar altijd met veel enthousiasme en plezier! Lees ons reisverslag, en misschien ga ook jij volgend jaar mee?
Van 4 tot 24 juli had ik de eer en het genoegen om een groep van 15 “brigadistas” uit België in Cuba te begeleiden. Een bonte groep van Nederlandstaligen en Franstaligen - waaronder twee in ons land wonende Fransen - mooi verdeeld over het mannelijke en vrouwelijke geslacht, met leeftijden van zeventien tot zesenvijftig jaar. We namen deel aan de 39e Europese brigade José Martí, georganiseerd door het Cubaanse Instituut voor de Vriendschap onder de Volkeren (ICAP).
In de aanloop naar deze inleefreis zorgde ICS voor een grondige voorbereiding en kennismaking met alle deelnemers. We legden in grote lijnen de historische en actuele politieke, economische en sociale context en organisatie van Cuba uit, naast een reeks praktische zaken en tips.
Samen met nog zo’n 120 Europeanen uit veertien andere landen verbleven we gedurende zeventien dagen in het internationaal kamp Julio Antonio Mella in Caimito, een dorp op ongeveer veertig kilometer van de Cubaanse hoofdstad Havana.
We werkten gedurende zes dagen telkens een paar uren op het land: onkruid wieden, zakjes met potaarde vullen, vruchten verzamelen. Daarnaast hadden we conferenties over het politieke systeem, het buitenlandbeleid van de Obamaregering, de Latijns-Amerikaanse samenwerking (ALBA). Er waren ook ontmoetingen met afgevaardigden van de vakbond (CTC), de vrouwenorganisatie (FMC) en de jongerenorganisatie UJC. Alle conferenties verliepen in een democratische en kritische sfeer. Uiteraard kregen we ook bezoek van familieleden van de Vijf, wat niet zonder emotie verliep. We schonken hen vijf T-shirts van onze delegatie.
In het programma staken er ook verschillende uitstappen, naar gemeenschapsprojecten, ecologische projecten, de memorialen van José Martí, Che en Camilo Cienfuegos, het Tararácomplex (waar ze behalve Chinese studenten ook nog kinderen verzorgen die door de kernramp in Tchernobil werden getroffen), enz.
’s Avonds viel er altijd wel iets te beleven: een salsa-initiatie, een Afro-Cubaanse avond, een kennismakingsfeestje, ... Alle deelnemers zijn intussen ingewijd in de geheimen van de soorten rum, mojito, daiquiri, Bucanero/Cristal… De Europese avond was bijzonder: elk land deed een optreden. Onze groep bedacht een erg gewaardeerde choreografie over de taaltwisten in ons landje en de nood aan eenheid, op de tonen van Axelle Red en “El pueblo unido jamás será vencido”…
De Belgische delegatie was overigens prominent aanwezig: we zaten in een panelgesprek over de betekenis van onze solidariteit met Cuba en de rol van de brigades, we werden geïnterviewd door radio en televisie, en we mochten in naam van alle delegaties verklaringen opstellen.
Ondertussen hebben we onze sportieve prestatie van vorig jaar (eerste plaats bij de mannen voor de Vriendschapsloop) herhaald: twee vrouwen van onze delegatie gingen met de eerste en derde plaats…lopen!
Na het kamp verbleven we nog een paar dagen in Havana, waar we een ontmoeting hadden met sociale werkers, een dokter van het nationaal centrum voor seksuele opvoeding, we bezochten een buurtproject… De Belgische ambassadeur ontving ons in zijn residentie.
Het was voor alle deelnemers een bijzondere ervaring die hun solidariteit met Cuba ongetwijfeld een nieuwe dimensie heeft gegeven.
Je kan een en ander bekijken op de site van ICAP zelf (www.icap.cu), en op het solidariteitsfeest Manifiesta (Bredene, 25 september) tonen we je een toffe fotoreportage.
En, ga jij volgend jaar met ons mee?
- Artikel Type: