Republikeinen en Cuba : een gevaarlijke cocktail

Volgend jaar vinden in de VS terug presidentsverkiezingen plaats. Dat het weer een harde campagne zal worden tussen de Republikeinse uitdagers en president Obama, staat vast. Deze dagen wordt er echter ook veel modder gegooid binnen de Republikeinse partij.

 De 2 hoofdrolspelers van dienst zijn tevens de grootste kandidaten om als Republikeinse kandidaat naar voor te worden geschoven in 2012 : Newt Gingrich en Mitt Romney. Hoog tijd dus om hun plannen voor een buitenlands beleid t.o.v. Cuba eens onder de loep te nemen. 

Laten we beginnen met de heer Newt Gingrich. Van 1995 tot 1999 was hij voorzitter van het Huis van Afgevaardigden, de zogenaamde 'House Speaker'. Tijdens zijn legislatuur stond hij bekend als de oppositieleider tegen toenmalig president Bill Clinton. In 1996 hielp hij de Helms-Burtonwet tot stand komen.¹ Omwille van die reden is Gingrich nog steeds populair bij de bevolking van Florida, die ruim 1 miljoen Cubaanse Amerikanen telt. Deze oefenen druk uit op het beleid om strengere maatregelen te treffen tegenover de Cubaanse staat, om zo de val van Cuba te bereiken.

Gedurende zijn ambt als House Speaker beschuldigde hij president Clinton ervan niet hard genoeg op te treden tegen toenmalig president Fidel Castro. Zo verklaarde hij in 1998 dat “er evenveel bewijs is van biologische en chemische oorlogswapens bij Fidel Castro als bij de (intussen opgehangen) Iraakse president Saddam Hoessein”.² Jammer voor Gingrich, maar voor zijn examen als helderziende faalde hij grandioos. Na de inval in Irak heeft de VS tevergeefs gezocht naar een bewijs van deze wapens. Zo is de stelling van Gingrich al meteen ontkracht, want ook op Cuba zijn, hoe graag hij het ook wil, geen biologische noch chemische wapens te vinden.

In een recent interview met Yahoo!News werden zijn presidentiële plannen voor Cuba duidelijk. Hij verkiest een zeer agressief model waarbij hij een 'Cubaanse Lente' voor ogen heeft. Dit wil hij bereiken door de steun aan de propagandamachine tegen Cuba te verhogen en zich vooral te richten op de jongere generatie. Of de gemiddelde Cubaanse jongere het socialisme wel wil ruilen voor het machtskapitalisme van de VS, dat vraagt Gingrich zich niet af. Een van de middelen die hij wil aanwenden is het geven van een gratis radio aan elke Cubaan, waardoor de VS hun 'vredesboodschap' kan uitzenden. Een sterk staaltje van buitengewone intelligentie die van veel realiteitszin getuigt.³

Ook Mitt Romney heeft niet direct plannen in de goede richting. Hij neemt harde standpunten in t.o.v. Cuba. Reeds enkele jaren steunt hij de zware economische sancties en het diplomatieke isolement die de Cubaanse bevolking treffen. In een radio-interview in 2007 stelde Romney dat hij “het handelsembargo tegen Cuba steunde, omdat op die manier Latijns-Amerikaanse landen sneller bij de VS zouden gaan aanleunen en weg van de invloed van Cuba en Venezuela zouden drijven.”⁴ Dat het in de realiteit anders liep, zal Romney waarschijnlijk betreuren. Twee weken geleden hebben 33 Latijns-Amerikaanse landen namelijk CELAC⁵ opgericht. Deze organisatie toont de eenheid aan van de zuidelijke landen en beoogt een onafhankelijke positie t.a.v. de VS. Een unanieme veroordeling van de VS-blokkade tegen Cuba is een van de standpunten die CELAC verdedigt. Hierdoor komt de strategische keuze van Romney in het water te vallen.

In 2008 gaf Romney een speech aan de Cuban American National Foundation, de machtigste en meest virulente anti-Cuba groep in de VS. Tijdens die speech stelde hij 4 pijlers voor die de basis moeten vormen voor het VS-beleid t.o.v. Cuba. Deze pijlers zijn economische druk, diplomatieke isolatie, effectievere communicatie met de Cubaanse bevolking en militaire kracht. Deze militaire pijler moet Amerika voorbereiden op een militaire inval van Cuba of Venezuela tegen het Amerikaanse volk. Wat hij duidelijk nog niet door heeft is dat de Koude Oorlog reeds 20 jaar voorbij is en dat Cuba in plaats van militairen artsen en andere hulpverleners wil sturen naar de VS wanneer ze met natuurrampen (vb. Orkaan Katrina) te maken hebben. Zo oorlogszuchtig moet het Cubaanse volk dan toch niet zijn.⁶

Als hij tot president wordt verkozen zal hij binnen zijn eerste 100 dagen in het Witte Huis promotie voeren voor democratie en vrijhandel in de Latijns-Amerikaanse regio. De CEOLA, Campaign for Economic Opportunity in Latin America, moet de vrijhandel een duwtje in de rug geven, door verder te bouwen op de vrijhandelsakkoorden die reeds ontstaan zijn met Chili, Mexico, Peru en de leden van de Central American Free Trade Agreement.⁷

Het ziet er dus naar uit dat geen van beide Republikeinse kandidaten veel verandering zullen brengen in de huidige situatie. Integendeel, de blokkade zou nog aangescherpt worden. Ook voor de 'Cuban Five' zou dit slecht nieuws zijn. De diplomatieke breuk tussen de VS en Cuba zou nog meer op de spits worden gedreven, wat enkel nadelig is voor de Vijf. Veel van deze stoere praat is natuurlijk het gevolg van het belang van Florida voor de verkiezingen. Florida is altijd een belangrijke 'swing state' (staat die het uiteindelijke resultaat kan doen omslaan) bij presidentsverkiezingen in de VS. Cubaanse Amerikanen vormen een invloedrijke groep waarmee rekening mee moet gehouden worden tijdens de verkiezingen. Het zou echter van veel moed getuigen mocht president Obama het embargo beëindigen. Het is nog niet te laat om de Nobelprijs voor de vrede toch nog wat glans te geven.

Voetnoten :

¹ een Amerikaanse wet die het embargo van de Verenigde Staten tegen Cuba versterkt en verlengt.De wet zegt onder andere dat elk niet-Amerikaans bedrijf dat "met opzet handelt in eigendommen uit Cuba die zonder compensatie geconfisqueerd werden van een VS-inwoner" voor de rechtbank kan worden gedaagd en dat de leiders van dat bedrijf de toegang tot de VS kan worden ontzegd.

² http://www.latinamericanstudies.org/us-cuba1.htm
³ http://news.yahoo.com/blogs/ticket/newt-gingrich-drug-laws-entitlements-...
⁴ http://www.thepoliticalguide.com/rep_bios.php?rep_id=64410102&category=v...
⁵ la Comunidad de Estados Latinoamericanos y del Caribe (de Gemeenschap van Latijns-Amerikaanse en Caraïbische staten)
⁶ http://www.cubalibreblog.com/2008/01/mitt-romney.html 
⁷ An American Century - the White Paper (Mitt Romney)