Valentijnsbrief van Adriana aan Gerardo

Geplaatst op 13 februari 2012 door cubanismo
Adriana Perez

Hieronder volgt de brief die Adriana Pérez heeft gestuurd naar haar echtgenoot Gerardo Hernández. Gerardo zit momenteel opgesloten in Victorville, California, veroordeeld tot twee maal levenslang met daarbovenop 15 jaar. Een vriend van het koppel, Yoerky Sanchez heeft de brief via het net verspreid. Wij willen die graag met jullie delen, zodat ook wij nooit vergeten hoe groot het onrecht is dat deze twee geliefden wordt aangedaan.

Geschenk
 
Mijn liefste,
 
Valentijn, het feest van de geliefden , komt dichterbij. En opnieuw zijn wij gescheiden van elkaar. Elk jaar zeggen wij het zelfde : “Dit wordt de laatste keer!”
 
Ik zou naast jou wakker willen worden en je dan knuffelen, net zoals de meeste koppels doen. Vandaag benijd ik hen daarvoor. Dit recht hebben ze mij al die tijd ontzegd. Meer dan 14 jaar zonder je te kussen, je aan te raken. Ik moet me tevreden stellen met het horen van je stem via de telefoon, indien mogelijk een brief of een anekdote die ik te weten kom door je creativiteit, die je zo typeert. Of door de solidaire steun van die vele mensen die hun krachten bundelen om een glimlach van geluk op onze gezichten toveren.
 
Ik keek onlangs naar enkele brieven en foto’s en ik zag één van de laatste foto’s samen. Diegene die we hebben genomen op mijn verjaardag in januari 1998 en ik kan niet anders dan eraan denken hoe gelukkig we toen waren en nog steeds zijn. Onze ogen spraken boekdelen.
 
Zoals het lied zegt “Waar is mijn lente? Waar heeft de zon zich verborgen. De zon, die mijn tuin is vergeten, die mijn ziel heeft verdord.
 
Ik droomde dat je vrij was, terug thuis bij mij. Terwijl ik je stevig knuffelde, vroeg ik je om me nooit meer alleen te laten. Die tijd komt!, zoals de uitdrukking zegt. Daarom dat ik op die dag van geluk, romantiek en kadootjes, geen beter geschenk voor je heb, dan je mijn toekomst te schenken. Want je bent al eigenaar van mijn verleden en mijn heden.
 
Gefeliciteerd!
 
Kom alstublieft vlug terug. Ik heb je nodig, ik hou van je.
 
Je bonsaï