Verslag vanop het 7de colloquium voor de vrijlating van de Vijf (met fotoreportage)

Het vierdaagse congres voor de vrijlating van de Vijf, Gerardo, Ramon, René, Antonio en Fernando die hun volk wilden beschermen tegen terrorisme, was er één van solidariteit en strijdlust.

Het congres werd al voor de 7de keer georganiseerd door ICAP (Instituto Cubano de Amistad con los pueblos) en ging door in Holguin, een stad met zo’n 250.000 inwoners in het oosten van Cuba.

Met zo’n 300 deelnemers waren we van 50 verschillende landen die een oproep deden aan Obama om de Vijf onmiddellijk vrij te laten. Onder de aanwezigen was een grote en opvallende delegatie van Venezuela. Maar even goed waren er mensen uit het Midden-Oosten die hun solidariteit kwamen betuigen in de strijd tegen het imperialisme. Het thema mocht dan wel de vrijlating van de Vijf zijn, de arrogantie van de Verenigde Staten in deze globale wereld werd regelmatig op korrel genomen. Het was dan ook hartverwarmend dat er een grote delegatie uit de Verenigde Staten was, zelfs uit Miami waar ze leven tussen de extreem-rechtse bannelingen die verantwoordelijk zijn voor het hele debacle rond de Vijf. Eén van hen was Cindy Sheehan. In eigen land een anti-oorlogsactiviste en de moeder van Casey, die stierf als soldaat in Irak. Zij kwam haar solidariteit betuigen met het Cubaanse volk en hun strijd voor vrede. Belangrijk was ook de aanwezigheid van de familieleden van de Vijf, net zoals familieleden van Cubanen die het slachtoffer werden van terreuracties in Cuba, uitgevoerd en georganiseerd door terroristen in Miami. Gerechtigheid betekent niet alleen de vrijlating van de Vijf, maar ook dat mensen zoals Posada Carilles verantwoording moeten afleggen voor hun daden. Een luide « A los cincos libertad, a Posada carcel ! » was de meest gehoorde kreet na elke speech.⁽¹⁾ Andere aanwezigen waren Edgardo Ramírez, ambassadeur van Venezuela in Cuba; Carlos Serpa Maceira, iemand die net zoals de Vijf undercover was in Miami; Alicia Herrera, een journaliste uit Venezuela en auteur van het boek 'Pusimos la bomba - y qué?'⁽²⁾; de minister van Laos;...

Tijdens congres werd er opgeroepen tot meer en diverse actievormen om nog beter het grote publiek te bereiken. Het belang werd onderstreept om de zaak van Vijf meer in de grote media te krijgen. Het blijft nodig om de muur van stilte in de media te breken. Een clipje van onze actie op Manifiesta dit jaar om 4760 handtekeningen te behalen werd toen getoond als voorbeeld. Op het congres kregen we daar veel positieve reacties over.⁽³⁾

Het leuke aan het congres, naast de vele sprekers, de mensen die je leert kennen en de ervaringen die je kan uitwisselen, zijn de bijhorende activiteiten en de manifestaties.
De eerste dag was er een fietstocht waarbij honderden mensen van Holguin deelnamen om de vrijlating van de Vijf te eisen. Op de Nacht van de Student was er samen een feestje met de studenten van Holguin.
Ook was er een bezoekje aan een CDR (Comité de la Defensa de la Revolucion)⁽⁴⁾, waar we verwelkomd werden met een dansje van de kinderen en allerlei lekkers.

Maar de twee meest indrukwekkende momenten van dit Colloquium waren de massamobilisaties van een strijdlustig volk. Zo nam ik deel aan een delegatie van  Báguano, een klein dorpje in de provincie Holguin. We werden daar enthousiast opgewacht door een groot deel van het dorp, als het al niet het hele dorp was. Daarna volgde een manifestatie georganiseerd door het FMC (Federación de Mujeres Cubana)⁽⁵⁾ en volgden er emotionele speeches van de zus en de moeder van Antonio.
Ook de laatste dag organiseerde het FMC de manifestatie in Holguin. Duizenden mensen uit Holguin namen strijdlustig deel. En pas dan voel je de revolutionaire strijdlust van de Cubanen. En hoeveel belang ze hechten aan internationale solidariteit.
Olga, de echtgenote van René González over het Colloquium: “het colloqium was een briljant idee van de mensen van Holguin en vandaag is het de belangrijkste dag van de solidariteit. Zonder twijfel maakt het Colloquium van Holguin deel uit van de geschiedenis ter bevrijding van de Vijf.”

Libertad Para los Cincos!

VOETNOTEN:

⁽¹⁾ "Vrijheid voor de Vijf, Posada in de gevangenis". Luis Posada Carilles is onder meer verantwoordelijk voor de aanslag op een burgervliegtuig waarbij 73 burgers werden vermoord. De man loopt nu vrij rond in Miami.

⁽²⁾ Een boek over de aanslag op een Cubaans burgervliegtuig in 1972 waarbij 73 mensen omkwamen.

⁽³⁾ Videoverslag : Vuile handen voor de Cuban Five

⁽⁴⁾ Wijkcomités die instaan voor de veiligheid in de wijk, het inenten van kinderen, het informeren van de bevolking,enz.

⁽⁵⁾ De Cubaanse vrouwenfederatie