Fidel Castro is ongetwijfeld een van de meest fascinerende en omstreden politieke leiders van de laatste vijftig jaar. Onder zijn leiding heeft Cuba zijn verleden van uitbuiting en onderdrukking achter zich gelaten. Het kleine eiland speelt bovendien een uitzonderlijke en merkwaardige rol in de wereldgeschiedenis. In deze rubriek bieden we je een kijk op deze boeiende persoonlijkheid.
Diegenen die deze thematiek volgen weten dat ons volk op 11 september 2001 zijn solidariteit met het volk van de Verenigde Staten betuigde en zijn bescheiden medewerking aanbood die het op het vlak van de gezondheidszorg aan de slachtoffers van de brutale aanval op de Twin Towers in New York had kunnen verstrekken.
Aldus het avondjournaal van Eén van 9 januari. Fidel Castro had direct na de aanslag tegen congreslid Gabrielle Gifford een opiniestuk geschreven waarin hij de schietpartij in de scherpste termen afkeurde en zijn medeleven voor de slachtoffers uitsprak. Merkwaardig, of toch weer niet?
Julian Assange – tot enkele maanden geleden kende haast niemand hem – bewijst dat je het machtigste imperium dat ooit in de geschiedenis bestaan heeft kan uitdagen.
De minste zucht die Fidel Castro de laatste tijd maakt is wereldnieuws. Zo zou hij onlangs tegen een journalist hebben toegegeven dat het Cubaanse model niet meer werkt. Wat is hier aan de hand en wat zegt Fidel hier zelf over?
Volgens Fidel Castro stevent de wereld mogelijks af op een kernoorlog in het Midden Oosten, met catastrofale gevolgen. Om zo’n scenario te vermijden wendt hij zich rechtstreeks tot de persoon die in staat is dat voor alsnog te voorkomen: president Obama.
Op zaterdag 7 augustus richtte Fidel zich tot het Cubaanse parlement met een boodschap rond de internationale situatie. Hij wees erop dat de situatie in de wereld gespannen en gevaarlijk is en richtte een oproep tot president Obama om zich niet in een oorlog tegen Iran te storten.
Fidel Castro zal wellicht morgen, zaterdag 7 augustus 2010, een zitting bijwonen van het Cubaanse parlement. Dat zal dan de eerste keer zijn na vier jaar afwezigheid op het politieke toneel.
